Park Hotel Villa Grazioli staat er op een foldertje dat uit de kartonnen persmap van de eerste-generatie Saab 9-3 valt. Een persmap van ouderwets A4-formaat, met papieren persdossiers erin, plus een enveloppe met een stapeltje kleurenfoto’s.
Het is niet mijn gewoonte om persmappen van introductiereizen voor mijzelf te houden, en al helemaal niet de reclamefoldertjes van de accommodaties waar je als geachte journalist wordt onthaald. Die persmappen moesten gewoon naar het redactionele archief van Autokampioen, het blad waarvoor ik destijds – we schijven 1998 – werkte. Daarom vroeg ik aan een van die allervriendelijkste Saab-mevrouwen die bij de persbijeenkomst koffie schonk en koekjes uitdeelde, een extra persmap. Voor dat Autokampioen-archief. Want de mijne wilde ik graag houden.
Ja, ik was Saab-gek, verzamelde dus alles van dat merk, maar met deze map was meer aan de hand. Er was net door een Bekende Zweed een handtekening in gezet. En ja, dan houd ik dat foldertje van Park Hotel Villa Grazioli ook maar, plus alles wat er verder maar bij die reis hoorde en mijn herinneringen daaraan zou helpen verstevigen.
“And wot doe joe draiv et hom?”, vroeg deze Bekende Zweed mij, nadat hij zijn tafelgenoten ruimschoots had getrakteerd op smeuïge vertellingen over barre autorally’s in de goede oude tijden. Ik zag in gedachten metershoge pakken sneeuw langs de zijramen van een klein, rood autootje jagen terwijl het zich gillend en proestend naar de top van een spiegelgladde bergtop haastte.
Tegen toetjestijd hing er bijwijze van spreken een grijsblauwe tweetaktwalm boven alle tafels in de ruimte waar we zaten. Want de Bekende Zweed maakte als volleerd public relations man, en onvermoeibare ambassadeur voor zijn merk, een rondje langs alle gasten van het gezelschap en hield ook nog eens een gezellig praatje voor de hele groep tegelijk.
Maar die ene vraag, toen hij naast mij kwam zitten genieten van drie kleuren ijs in een deftig kommetje, was speciaal voor mij: wat voor auto rij jij? “Me? Well, I drive a Saab 900, Mister Carlsson, a black one. “Ah, well!”, zei hij. “That’s good. You keep that car. It’s a great car.”
Dankjewel, Mister Saab. Geweldig om van die grote rallyheld te worden bevestigd in mijn autokeuze. En nog nooit zo trots naar huis gereden.
Reageer